Virusi su acelularni, ultramikroskopski, organizmi nesposobni da se razmnožavaju van ćelije domaćina. Izvan ćelije domaćina one ne pokazuju osobine živih bića, čak mogu I da kristalizuju. Kristalizovani virusi zadržavaju sposobnost infekcije. Zrela virusna, vanćeliska, čestica sposobna da inficira ćeliju naziva se virion. Ulaskom u ćeliju virion postaje aktivan tj. virus. Virus u ćeliji preuzima kontrolu nad molekularnim aparatom I koristi ga za sopstveno razmnožavanje. Ćelija domaćina tada stvara delove virusa, a ne materije koje su njoj potrbne za normalan rad. To u domaćinu dovodi do patoloških stanja (bolesti), pa se virusi smatraju isključivim unutarćeliskim – obligatnim parazitima.